Tjip en Tjop 

Tekst: Margriet Cremers

Tjip en Tjop, de gezellige geitenbroers… deel 2

Inmiddels belanden deze twee boefjes al wat in de puberfase en zijn ze de hele dag bezig met van alles te onderzoeken op het erf en… natuurlijk…. ook met het uithalen van veel kattenkwaad en het verleggen van hun grenzen.
Hoewel Tjop over het algemeen wel voorop loopt bij deze expedities, is hij niet de meest zelfredzame van deze twee.
Het is dan ook niet helemaal verbazend dat het  “een keer” mis zou gaan op dit erf vol met machines, materialen, hoog en laag springen en alles wat erbij hoort.

En ja, op een avond, kwam alleen Tjip op mijn “bed-tijd” roep af. Luid mekkerend… maar Tjop ontbrak..
Samen met Tjip en hond Finn op onderzoek..
Tjop stond ergens hoog in de nok van de opslag, op het hooi, in een hoekje, met een voorpoot als een speer vooruit in de lucht.
Hij kon er niet op staan en durfde daarom niet naar beneden te komen.
Onder begeleiding van de enthousiast klauterende Tjip, kon ik Tjop bereiken en voorzichtig naar beneden tillen.
Pootje was duidelijk zeer pijnlijk en Tjop zeer paniekerig.
Ik besloot de nacht te laten zorgen voor rust en de dag erop verder te zien.
Tjop liet zich rustig, onder de mekkerende begeleiding van Tjip, naar zijn slaaphut dragen.

Volgende ochtend: poot zeer gevoelig, palpatie toonde een zeer waarschijnlijke breuk.
Tja wat nu? Rust? HOE dan bij deze beweeglijke ontsnappers? Insluiten zou goed zijn voor de poot maar slecht voor het zelfgenezend vermogen.
Ik observeerde de geiten die ochtend en zag dat Tjop heel zorgvuldig rond huppelde. Zorgde dat de poot hoog bleef en nergens tegenaan stootte (knap!).
De homeopathie, resonantie- en lasertherapie werden onderdeel van het herstelplan.
Daarbij besloot ik beide hun vrijheid te laten behouden om het zelfgenezend vermogen niet in de weg te zitten.

Resonantie en laser werd nog wel een puzzeltje… Buiten – in hun eigen habitat – werkte dat niet. TE springerig deze gekkies.
Binnen in de praktijk kwamen ze, na een dag oefenen, met plezier om te zien wat voor kattenkwaad daar uitgehaald kon worden.
Maar stil staan op de resonantiemat en onder de laserbehandeling… DAT viel niet in goede aarde.
Eerst besloot ik Tjip in de wachtruimte te zetten… GROTE paniek bij beiden. Geen goed plan dus.
Toen besloot ik kleinzoon Tjeb in te zetten om Tjip op een afstand te houden… mmm lastig.. tenzij met voertjes. DUS je snapt het >> voertjes.
Maar Tjop wilde ook voertjes… Ik had geen hand meer vrij… uh puzzle. Mijn benen boden uitkomst.
En zo leerde Tjop binnen twee dagen om – tussen mijn benen – stil te staan en leerde Tjip om niet in de buurt te komen. En dat al zonder voertjes. Ze zijn ZO aandoenlijk slim… deze boertjes.

Na twee weken dagelijks, en soms 2x daags laser- en resonantiebehandeling EN homeo-middelen als Arnica, Symphytum en Rhus Tox, zag ik voor het eerst dat Tjop met een stapje in de praktijk een heel klein beetje leunde op de poot.
YES dat was HET signaal dat we op de goede weg waren.
Nog twee weken later belastte hij de poot, liep kreupel en voorzichtig, maar het “werkte” weer.
Inmiddels vier weken verder en nu zonder behandelingen… is alles weer volledig hersteld en wordt er kattenkwaad uitgehaald als nooit te voren!!!
Op naar de volgende fase!